Basında GYTE

“Türkiye’de araştırmanın en temel sorunu hedefsizliktir. Bugün stratejik olarak hangi konuya öncelik vermeliyiz, bu net değil. Bugün telko alanında Türkiye’nin santral üretmesi teşvik edilebilirdi. Bu birikim bizde vardı. İlaç sanayii de aynı durumda. Tübitak’ta bir ilaç enzimi üretildi, bunun sanayide kullanılması için kapı kapı dolaşıldı. Çin’den daha ucuza alıyoruz, deyip geri çevirdiler. Bazı şeylerin devlet politikası olması gerekiyor. Kıbrıs nedeniyle oluşan ambargo bize Aselsan gibi bir kurumu kazandırdı. Önce stratejik karar verilmeli. Örneğin, Silahlı Kuvvetler’in kısa değil ama orta ya da uzun vadeli ihtiyacının bir bölümü yerli kaynaklardan sağlanacak, denilebilir. Böylece üniversiteler de birlikte çalışma terbiyesi ve alışkanlığı edinebilir. Türkiye’de AB standartlarını uygulamak için araştı rmaya ayrılan paranın çok üzerinde bir bütçe harcandı. Bunun çıktısı ne oldu diye sormak lazım. Amerika’dan örnek vereyim: Sovyetler dağılmadan önce uydu ve anten teknolojisine muazzam para yatırılıyordu. Soğuk savaş bitince Amerikan Hükümeti stratejik bir karar aldı. Bu alana ayırdığı tüm kaynaklarını sağlık sektörüne yönlendirece- ğini açıkladı. Bir de baktık ki, Caltech (Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü) ve UCLA’de (Kaliforniya Üniversitesi) Elektronik Mühendisliği bölümlerine biyoloji dersi koymaya başladılar. Çünkü kaynaklar ona göre yönlendiriliyordu. Yani burada karar veren bir merci var ve ben, yatırımımı, sağlık alanına yapacağım, diyor. Sağlık dediğinizde ilaç araştırmalarından kanser tedavisine, moleküler biyolojiden genetiğe kadar devasa birçok sektör işin içinde. Bizde DPT böyle bir fonksiyonu üstlenebilir, emekli olmuş, hiçbir üniversite ya da özel kuruluş ile bağı olmayan ve dolayısıyla objektif davranabilecek nitelikli bilim adamlarımız var. DPT bunları istihdam ederek danışman gibi kullanabilir, bazı projeleri onlara inceletebilir. Yani bunu yapmak isterseniz birçok yöntemi de bulabilirsiniz”.