DONNIE DARKO

YAZAN-YÖNETEN:RİCHARD  KELLY

OYUNCULAR:JAKE GYLENHAAL ,  DREW  BARRYMORE , PATRİCK  SWAYZE

          Şimdiden bir kült filme dönüşen  DONNIE DARKO, gerçeklik ve gerçekdışı unsurları çok iyi harmanlayan sıradışı bir film.Yönetmenin başarısını amerikan toplumunu ve seksenleri çok iyi gözlemlemesine  bağlayabiliriz.içinde  bulunduğu  sistemi eleştirirken ona kızmak yerine  yaratıcılığını  geliştiricek bir unsur  olarak  görüyor.bunun  yanı sıra görsel zenginliğinide untmamak gerek.

          Final  sahnesinde son noktayı koyan film, zaman  kavramıyla  oynayıp sonra  çözümü  yine "zamana"  bırakıyor ve yaptığı eleştiriler üzerine  düşünmeye.Richard Kelly, daha öncedende işlenen  birçok  temayı tekrar gündeme getiriyor; Amerikan orta sınıfı, gençlik, zaman, kader, bireysellik, aynılık ve yalnızlık.Yönetmenin  asıl  başarısının gerçek ve gerçekdışı arasında kurduğu denge  olduğunu düşünüyorum.anlatımda da bizi gerilimden psikolojik  drama, komediden bilimkurguya devamlı bir gidiş geliş sözkonusu.Filmin  iskeletini oluşturan bu  unsurlar bir  "tür karmaşası"  yaratmak yerine bize  tek tek  duyguları  ve kavramları anlatmak  için kullanılıyorlar.Tüm bu  karmaşanın  altında varolan gerçekliğin ve eleştirinin  önemini  yitirmemesi  filmin  en  önemli  özellği.Varolan tüm karakterlerin ve sözlerin eleştirdikleri bir gerçeklik var.Ama yönetmenin ustalığı kendimizi bir eleştiri bombardımanı  içinde  bulmamızı  engelliyor.                                                             

         Seksenlerin   sona  ermesine  iki  sene var, materyalizm ve tüketim  içinde  konforlarını arttırmaya  ve  aynılık  içinde bir toplum  yaratmaya  çalışan  Amerikan  orta  sınıfı için farklılıkların ve  yaratıcılıkların birer    tehdit  olarak  algılandığı   bir  dönemdeyiz.Lise  öğrencisi  Donnie  Darko bu  dönemden  çıkan  bir  anti-kahraman. sistemin  içine  sıkışan  Donnie,  ona  karşı ona  karşı  tavrını  onu  yıkarak  göstermeye  çalışıyor.Sekizinci sınıfta   bir  yaktığı  için  psikolojik  tedavi görmeye   ve  ilaç  kullanmaya  başlayan Donnie, edebiyat  öğretmeni Karen  Pomarey, derste okuttuğu  Graham Green'in "Destructors"ındaki yıkımı ve evi ateşe veren gençlerin  anlamını  sorduğunda,  ateşe  verme  eyleminin yılım  için  kullanılan  bir  metafor  olduğunu,  yıkım  bir  çeşit  yaratma  eylemi  olduğundan  bunun  bir  ironi  olduğunu ve bu  yolla öyküde  neyin değiştirilebileceğinin  görülmeye  çalışıldığını  söylüyor.Bu  cevap  Donnie'in  düşünce  düzeyindeki derinliği  gösterirken,  eylemlerinin  sebebinin psikolojik  dengesizlikten  çok  dünyayı  anlamlandırma  çabasının sonucu olan  eleştiriyi  ve   düşünceyi  kontrol  edememesinden   kaynaklandığı ortaya  çıkıyor.

        Yönetmen    yüzeyselleşen  bir  toplumda  derinleşmenin ve  sorgulamanın yalnızlıkla  eşanlamlı  olduğunu söylüyor."Dünyadaki  her  yaratık  yalnız mı  ölür? " sordurtuyor  Donnie'e.Eğer  yalnız  ölüyorsak insanın tanrıyı  arayışıda bir  saçmalık  olarak  duruyor.Kahramanımız   zamanda  yolculuk için  gerekli kapıyı  bulunca, sorumuz  yanıtlanıyor.Yani zamanı tanrı  yönetiyorsa bu  kapıyı karşımıza  çıkaracak  tek  güç tanrıdır ve tanrı  varsa ölürken yalnız değiliz  demektir.Sonuçta bir  şekilde  yıkım vardır  ve  değişim bu  yıkım  sayesinde  varolabilmiştir.