İÇİMDEN GELDİ

            Ansızım uyuduğum yerden kalktım.Kendimi rahatsız hissettim.Sonra gecenin bir vakti düşenmeye başladım.Nedendir bilinmez bir entrikalar hümması sürüp gidiyor.Herşey sahte,herşey dolan,herşey çıkar!Nedir bu?Ne oluyor böyle?Yanlışlık nerede?Hayat git gide komplike gelmeye başladı.Oysaki herşey masum,herşey samimiydi benim hayatımda.Kendime ait sıcacık ve mutlu bir dünyam vardı.Orada içtenlik vardı.Şimdi ise dünyanın soğuk ve acımasız  olduğunu anladım.

            Küçüktüm hatırlıyorum,arkadaşlarımla dışarıda oynardık,hep birlikte çok eğlenirdik.Kimsede yalan-dolan yoktu.Ne güzeldi o günler!Sonra yine düşünmeye başladım ve mutlu değildim.Hayatım ilerledikçe benden birşeyler aldığını farkettim.Gülen yüzümün yavaş yavaş solduğunu,buruk bir ifadeye dönüştüğünü anladım.

            İnsanlara baktığımda gördüm ki,onlar büyüdükçe masumiyetleride gidiyor.Çıkarları doğrultusunda herşeyi yapmayı gözönüne alıyorlar.Aldatıyorlar,kırıyorlar,arkadan konuşuyorlar....

İnsan en değerli varlıkken en şerefsiz varlığa dönüşebiliyor.Halbuki eskiden tanımladığım insan kavramı böylemiydi?

            Ben bu fani dünyada bir tek şeye önem verirdim,o da sevgiydi.Şimdi onu da kirlettiler.

            Karşımıza erken çıkmış insanları yolun dışına sürerken;bir gün gelir dönüp,onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?

            Hayat her zaman aynı fırsatları sunmaz bizlere!toyluk zamanlarını ödetir,hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların,eskitmeden yıprattığımız dostlukların , savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırız bir gün...........

            Bir akşam üstü kimsecikler olmaz yanı başımızda;ya da olması gerekenler yanımızdakiler değildir......

            Galiba büyüyorum....Anlamaya başlıyorum yanlış bildiğim tanımdan dünyayı.Bu belki de bir devran dönüp giden.Belki de herkes zamanla görüyor,olup bitenin farkına varıyor.Bu çok iç acısı!Melankoli diyebilirsiniz ama eskiyi özledim.Bu yazıyı niye mi yazdım?Sadece içimden geldi!

                                                         Aslıhan Karaman